1. Interfejs jest bezczynny.
Jednostki ONU klasy przemysłowej zazwyczaj zawierają wiele interfejsów, takich jak interfejs FE, interfejs GE, interfejs POTS, interfejs WIFI i IPlV itp. W wielu przypadkach używana jest tylko część interfejsów i gdy interfejsy są bezczynne, zużywają również energia.
2. Wzrost zużycia energii spowodowany konstrukcją modułu chipowego.
W projektach ONU klasy przemysłowej moduły są zwykle dzielone według funkcji i integrowane w tym samym chipie, kontrolowanym przez końcówkę aktywującą. Podczas zasilania cały moduł musi być zasilony, a niepotrzebne bloki funkcjonalne również zużywają energię.
3. Przetwarzanie danych OLT.
Ze względu na charakterystykę transmisji rozgłoszeniowej OLT, gdy OLT wysyła informacje rozgłoszeniowe lub wysyła je do określonej jednostki ONU, inne nieotrzymujące jednostki ONU również muszą je przetworzyć, co powoduje marnowanie zasobów.
4. Bezczynne słuchanie.
W przypadku TDM-PON każda jednostka ONU klasy przemysłowej może wysyłać dane łącza zwrotnego wyłącznie w trybie serii w przedziale czasowym autoryzowanym przez OLT. OLT przekazuje dane łącza w dół w postaci ramek rozgłoszeniowych, co wymaga, aby wszystkie jednostki ONU były cały czas aktywne. Jednostki ONU klasy przemysłowej nie wiedzą, kiedy użytkownik lub OLT wyśle do nich dane, a moduły odbierające i wysyłające pozostają w stanie nasłuchiwania. Kiedy określona 0NU nie ma danych dotyczących łącza w górę ani w dół przez długi czas, jej normalny stan pracy będzie zużywał więcej energii.
5. Czas oczekiwania.
Struktura systemu PON określa, że przepustowość kanału musi być współdzielona pomiędzy jednostkami ONU w kierunku upstream. System PON musi przyjąć pewien mechanizm arbitrażowy, aby uniknąć konfliktów. Każdej jednostce ONU poziomu przemysłowego przydzielana jest szczelina czasowa, a ramki otrzymane od użytkownika są najpierw buforowane i mogą zostać wysłane dopiero po nadejściu szczeliny czasowej.